13. Kat Ekosistemi

Aslında burada yapabileceğim en kolay şey CV'mi koymak. ICF koçuyum, şu eğitimleri aldım, bu yöntemlerde eğitimliyim, yıllardır şunu yapıyorum... Sonra da birkaç danışan mesajı koyup "bak, insanlar memnun" diyebilirim. Ama ben bunu yapmak istemiyorum. Çünkü 13. Kat'ı bunlardan dolayı kurmadım.

Ben bu sistemi, yapmak istediklerimi yapamadığım için kendime kızmaktan yorulduğum bir dönemde kurdum.

Amacım sadece hayatımı daha yaşanabilir ve sürdürülebilir bir hale getirmekti.

Yapmam gerekenleri biliyordum. Nasıl yapacağımı da çoğu zaman biliyordum. Ama başlayamadığım, başladığım şeyi sürdüremediğim, bir noktada dağıldığım çok zaman oldu.

Daha iyi planlar yaptım. Başka yöntemler denedim. Kendimi daha fazla zorladım.

Olmadı.

Sadece kendimi daha fazla eleştirmeme, yetersiz görmeme sebep oldu. Kendimde çok daha fazlası olduğunu düşünüyordum. Ama bir süre sonra o potansiyelime hiçbir zaman ulaşamayacağıma inanmaya başlamıştım.

Bir noktadan sonra sorunun daha disiplinli olmam gerektiği olmadığını anlamaya başladım.

Bunun için de önce zihnimin nasıl çalıştığını anlamam gerekiyordu.

Benim için kırılma noktası buydu.

Çünkü kendimi değiştirmeye çalışmak yerine, kendimi anlamaya başladığımda bir şeyler değişti... Kendimle savaşmayı bıraktım ve ilk defa zihnimle birlikte çalışmanın yollarını aramaya başladım.

Ben buna oyun kurmak diyorum.

Bugün 13. Kat'ın temelinde de bu var.

Benim için mesele sadece DEHB'yi yönetmek değil.

Hayatını sürekli kendini düzeltmeye çalışarak geçirmek zorunda kalmaman.

Yapmak istediklerine daha fazla yer açabilmen.

Sürekli kendini eleştirmek yerine hayatını yaşayabilmen.

Ve mümkünse bütün bunları yaparken hayattan biraz daha fazla keyif alabilmen.

13. Kat'ı da bu yüzden kurdum.

Bazı katlar vardır, kimse çıkmak istemez. Uğursuz olduğu düşünüldüğü için bazı binalarda 13. Kat bulunmaz. 12'den direkt 14'e çıkar. Çünkü rahatsız eder. Çünkü alışılmış anlatının dışındadır.

Ben senden "daha fazlasını" yapmanı istemiyorum. Kusursuz olmanı, mükemmel olmanı istemiyorum. Kendini sürekli düzeltmek zorunda hissetmeni istemiyorum.

Bazen insanı asıl rahatlatan şey çözüm bulmak değil, yanlış yerde mücadele ettiğini fark etmektir.

Seanslarda da "alışılmışın" dışında birini göreceksin karşında.

Gerektiğinde sana itiraz eden, gerektiğinde kendi hayatından örnek veren, gerektiğinde de sadece muhabbet eden bir koç.

Gülen, eğlenen, bazen üzülen, bazen "bugün iyi hissetmiyorum, başka zaman görüşelim mi?" diyebilen biri.

Çünkü ikimiz de insanız.

Senden nasıl mükemmel olmanı beklemiyorsam, ben de mükemmel değilim.

Ama seni anlamak ve hayatını biraz daha keyifli hale getirmek için elimden geleni yapabilirim.